Yeşilçam sineması karakter oyunculuğuna önem veren yönetmenlere sahipti. Neredeyse yüzlerce filmde yer alan bu oyuncular “iyiler ve kötüler” olmak üzere ikiye ayrılırdı. Vurdulu kırdılı filmlerin vazgeçilmezi olan kötüler çetesinin hafızalarda yer edinen oyuncularından biri ise İhsan Gedik’ti. 78 yaşındaki oyuncu, 54 yıllık kariyeri boyunca 600’den fazla filmde rol aldığını söylüyor ve ilk sinema macerasının nasıl başladığını şöyle anlatıyor:
“60’lı yıllardı ve annemle Samsun’dan İstanbul’daki akrabalarımızı ziyarete gelmiştik. Galata Köprüsü’nden yürüyerek Taksim’e geçtim. Bayram Sokak’ta bir sürü insanı arabaya bindirdiklerini gördüm. Neler olduğunu sorduğumda, figüranları setlere götürdüklerini söylediler. Onlara dahil oldum ve annemler köye dönerken ben burada kaldım. İşte bugünlere kadar geldik. İlk filmlerimden biri Ayhan Işık’laydı. Karşısındaki bir arkadaş iyi oynayamadı. Yönetmen Memduh Ün de ‘İhsan bir ceket bul, figüranın yerine sen geç’ dedi.
Boyum kısaydı, ayağımın altına takoz koydular. Ayhan Işık, bana bir yumruk attı ve ben de ustaca savrulmayı başardım. Teknik olarak yumruk yiyemeyen olduğunda üstüme bir ceket verip beni sete alırlardı.”
“Vampirler Kraliçesi”ndeki Türk
İhsan Gedik, Yeşilçam emektarı olan kötüler çetesinin isimlerini sıralıyor: “Yadigar Ejder, Süheyl Eğriboz, Hüseyin Zan, Faruk Panter, İsmet Erten, Behçet Nacar vardı. Ben o sıralar bekar olduğum için her akşam bana gelip sohbet ederlerdi. Faruk Panter, Almanya’ya gitti ama aklı hep bizimleydi. O zaman çok samimiydik ve insanlar birbirini severdi. Şimdi hiç arkadaşımız kalmadı. O dönem bir filme kötü mü gerek, hemen bize gelirlerdi...”
Usta oyuncu, ünlü yönetmen Ray Danton’ın yarısını Türkiye’de çektiği “Vampirler Kraliçesi” (Hannah, Queen of the Vampires) filminde de en iyi kötüyü kendisinin oynadığını söyledi: “Ray Danton, film çekimleri için İstanbul’a geldi ve Yedikule Zindanları’nda oyuncu seçmeleri yaptı. Vahşi bir adamı canlandırmam gerekiyordu. Hemen ben seçildim. Hatta filmin, Barselona çekimlerine de dahil olmamı istediler. Yüksekten atlanması gereken bir sahne vardı. İspanyol oyuncu atlamak istedi ama ben ‘Ray Danton beni İspanya’ya tepeden atlamam için çağırdı. Ben atlayacağım’ dedim. Klasik bir filmde oynamış oldum.”
KİTAP SATARAK GEÇİNİYOR
İhsan Gedik’e “Neden hiç başrol oynamadınız?” diye soruyorum, cevabı ise şöyle oluyor: “Neden başrol oynayayım ki! Devamlı gişe stresi yaşayabilirdim. O filmin tutup tutmayacağı bile ayrı mesele olurdu. Ama kötü karakteri canlandırmak öyle mi... Devamlı bir heyecan var.
Başrol gibi sıkıcı değil. Ben hareketli bir oyuncuyum. O zamanki roller tam benlikti. Her zaman yaşasın kötülük... Bazen iyi karakteri de oynamamı istediler ama kabul etmedim. Silahı, bıçağı iyi kullanırdım. O yüzden beni tercih ederlerdi.” Usta oyuncu, geçimini ise emekli maaşının yanı sıra kitap satarak sağlıyor. Gedik’i Taksim’deki Yeşilçam Cafe’ye uğradığınızda görebilir ve kendisinden “Dünden Bugüne İhsan Gedik” adlı kitabı satın alabilirsiniz. Oyuncu, bu sayede kızını üniversiteye gönderdiğini de söylüyor.
Gedik, yeni nesil yönetmenlerin kendilerine film ya da dizilerde rol vermemesi hakkında ise “Gençler sinemada kendi gruplarını kurdu, artık bizi çağırmıyor. Biz biraz geride kaldık. Çünkü diksiyon ve ezberimiz yoktu. O da sıkıntı yarattı. Yeni nesilden sadece Kenan İmirzalıoğlu’nu çok beğeniyorum” açıklamasını yapıyor.
TANJU KOREL’DEN GERÇEKTEN DAYAK YEDİM
“Filmlerde hiç gerçekten dayak yediniz mi?” sorusuna İhsan Gedik, şu cevabı veriyor: “Yedim, hem de Tanju Korel’den. Melih Gülgen’le Sarıyer’deki taş ocaklarında film çekiyorduk. Ben de taş ocaklarında esirleri çalıştıran kişiyi canlandırıyordum. Esirlerden birini de Tanju Abi oynuyordu ve elimdeki kırbaçla onlara vuruyormuşum gibi yapıyordum.
Hemen ardından bir kavga sahnesi vardı. O sırada elleri bağlı olan Tanju Abi, birden bana bir yumruk salladı. Prova yapmamıza rağmen yüzüme birer birer gerçek yumrukları geçirdi. Son yumruk gözüme geldi. Hemen hastaneye gidip tedavi oldum. Özür diledi ama ben ‘Bu işin özrü var mı? Seninle bu kadar filmde oynadık. Böyle bir hareket yapmadın. Ölsem, özür mü olacaktı?’ dedim. Filmde oynamak istemediğimi söyledim. Son bir plan çekmemizi istedi, kabul ettim. Bir hafta gözüm şiş gezdim.”
Usta oyuncu, iyi bir dövüş sahnesinin inceliklerini de tarif etti: “İyi bir dövüş sahnesinde yer alacaksanız öncelikle yumruklarınız karşı tarafa açık gitmemesi gerek. Suratının tam ortasında yumruk patlayacakmış gibi olmalı.
Eğer yumruk yiyen kafasını çevirmezse, yumruğunuz onun suratında gerçekten patlar. Yumruk yiyen de atan da iyi çalışmalı. Her ikisi dikkat edecek ki yumruklar vururmuş gibi olsun.”HABERİN TAMAMINI OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ
“60’lı yıllardı ve annemle Samsun’dan İstanbul’daki akrabalarımızı ziyarete gelmiştik. Galata Köprüsü’nden yürüyerek Taksim’e geçtim. Bayram Sokak’ta bir sürü insanı arabaya bindirdiklerini gördüm. Neler olduğunu sorduğumda, figüranları setlere götürdüklerini söylediler. Onlara dahil oldum ve annemler köye dönerken ben burada kaldım. İşte bugünlere kadar geldik. İlk filmlerimden biri Ayhan Işık’laydı. Karşısındaki bir arkadaş iyi oynayamadı. Yönetmen Memduh Ün de ‘İhsan bir ceket bul, figüranın yerine sen geç’ dedi.
Boyum kısaydı, ayağımın altına takoz koydular. Ayhan Işık, bana bir yumruk attı ve ben de ustaca savrulmayı başardım. Teknik olarak yumruk yiyemeyen olduğunda üstüme bir ceket verip beni sete alırlardı.”
“Vampirler Kraliçesi”ndeki Türk
İhsan Gedik, Yeşilçam emektarı olan kötüler çetesinin isimlerini sıralıyor: “Yadigar Ejder, Süheyl Eğriboz, Hüseyin Zan, Faruk Panter, İsmet Erten, Behçet Nacar vardı. Ben o sıralar bekar olduğum için her akşam bana gelip sohbet ederlerdi. Faruk Panter, Almanya’ya gitti ama aklı hep bizimleydi. O zaman çok samimiydik ve insanlar birbirini severdi. Şimdi hiç arkadaşımız kalmadı. O dönem bir filme kötü mü gerek, hemen bize gelirlerdi...”
Usta oyuncu, ünlü yönetmen Ray Danton’ın yarısını Türkiye’de çektiği “Vampirler Kraliçesi” (Hannah, Queen of the Vampires) filminde de en iyi kötüyü kendisinin oynadığını söyledi: “Ray Danton, film çekimleri için İstanbul’a geldi ve Yedikule Zindanları’nda oyuncu seçmeleri yaptı. Vahşi bir adamı canlandırmam gerekiyordu. Hemen ben seçildim. Hatta filmin, Barselona çekimlerine de dahil olmamı istediler. Yüksekten atlanması gereken bir sahne vardı. İspanyol oyuncu atlamak istedi ama ben ‘Ray Danton beni İspanya’ya tepeden atlamam için çağırdı. Ben atlayacağım’ dedim. Klasik bir filmde oynamış oldum.”
KİTAP SATARAK GEÇİNİYOR
İhsan Gedik’e “Neden hiç başrol oynamadınız?” diye soruyorum, cevabı ise şöyle oluyor: “Neden başrol oynayayım ki! Devamlı gişe stresi yaşayabilirdim. O filmin tutup tutmayacağı bile ayrı mesele olurdu. Ama kötü karakteri canlandırmak öyle mi... Devamlı bir heyecan var.
Başrol gibi sıkıcı değil. Ben hareketli bir oyuncuyum. O zamanki roller tam benlikti. Her zaman yaşasın kötülük... Bazen iyi karakteri de oynamamı istediler ama kabul etmedim. Silahı, bıçağı iyi kullanırdım. O yüzden beni tercih ederlerdi.” Usta oyuncu, geçimini ise emekli maaşının yanı sıra kitap satarak sağlıyor. Gedik’i Taksim’deki Yeşilçam Cafe’ye uğradığınızda görebilir ve kendisinden “Dünden Bugüne İhsan Gedik” adlı kitabı satın alabilirsiniz. Oyuncu, bu sayede kızını üniversiteye gönderdiğini de söylüyor.
Gedik, yeni nesil yönetmenlerin kendilerine film ya da dizilerde rol vermemesi hakkında ise “Gençler sinemada kendi gruplarını kurdu, artık bizi çağırmıyor. Biz biraz geride kaldık. Çünkü diksiyon ve ezberimiz yoktu. O da sıkıntı yarattı. Yeni nesilden sadece Kenan İmirzalıoğlu’nu çok beğeniyorum” açıklamasını yapıyor.
TANJU KOREL’DEN GERÇEKTEN DAYAK YEDİM
“Filmlerde hiç gerçekten dayak yediniz mi?” sorusuna İhsan Gedik, şu cevabı veriyor: “Yedim, hem de Tanju Korel’den. Melih Gülgen’le Sarıyer’deki taş ocaklarında film çekiyorduk. Ben de taş ocaklarında esirleri çalıştıran kişiyi canlandırıyordum. Esirlerden birini de Tanju Abi oynuyordu ve elimdeki kırbaçla onlara vuruyormuşum gibi yapıyordum.
Hemen ardından bir kavga sahnesi vardı. O sırada elleri bağlı olan Tanju Abi, birden bana bir yumruk salladı. Prova yapmamıza rağmen yüzüme birer birer gerçek yumrukları geçirdi. Son yumruk gözüme geldi. Hemen hastaneye gidip tedavi oldum. Özür diledi ama ben ‘Bu işin özrü var mı? Seninle bu kadar filmde oynadık. Böyle bir hareket yapmadın. Ölsem, özür mü olacaktı?’ dedim. Filmde oynamak istemediğimi söyledim. Son bir plan çekmemizi istedi, kabul ettim. Bir hafta gözüm şiş gezdim.”
Usta oyuncu, iyi bir dövüş sahnesinin inceliklerini de tarif etti: “İyi bir dövüş sahnesinde yer alacaksanız öncelikle yumruklarınız karşı tarafa açık gitmemesi gerek. Suratının tam ortasında yumruk patlayacakmış gibi olmalı.
Eğer yumruk yiyen kafasını çevirmezse, yumruğunuz onun suratında gerçekten patlar. Yumruk yiyen de atan da iyi çalışmalı. Her ikisi dikkat edecek ki yumruklar vururmuş gibi olsun.”HABERİN TAMAMINI OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ
