12 yıl sonra tiyatro ile sahnelere geri dönen Yasemin Yalçın ve eşi İlyas İlbey, Kanal D ekranlarında yayınlanan 2. Sayfa programına konuk olduk. Uzun zamandır televizyon ekranlarında yer almayan çift merak edilenlerini anlattı.
Biz 12 yıldır tiyatro yapmadık, ama bu süreyi boş geçirmedik belki ekran önünde değildik ama yine üretimimiz devam etti.Bu arada hayatı da yakaladık. Gezdik, uzun yollara çıktık. Çiftliğimiz var. Ektik, biçtik… Çobanlık yaptık, koyun bekledik. Atlarımızla diğer hayvanlarımızla ilgilendik.
Ben çiftliğe gittiğimiz zaman koyun güdüyorum. Keyif alıyorum. Ekip, biçiyorum… Çok güzel kuru fasulyem var. Yetiştiriyorum organik, eşe dosta dağıtıyoruz.Geçen bana dediler ki ’12 yıl sonra tiyatroya dönüyorsunuz, ne hissediyorsunuz?’ ağzımdan ‘baba ocağına dönmek gibi bir şey’ çıktı. Sonra düşündüm yanlış mı yaptım diye, Baba ocağı, asker ocağı, tiyatro da benim için bir ocak gerçekten.Ben tiyatroda her şeyi yaptım. Müşfik Kenter’in ayakkabısını da boyadım, etrafı süpürdüm, asistanlık yaptım çok şey öğrendim… Müşfik Kenter’den de eşi Yıldız Kenter’den de çok ama çok şey öğrendim.Onlarla nefes alıp geliştim. Müşfik Kenter de Yıldız Kenter de benim için bir idoldür. Müşfik Kenter benim babam gibiydi onun hakkını ödeyemem. Yıldız Hanım’a da Allah'tan uzun ömürler diliyorum.Hayatımın aşkıyla konservatuvarda tanıştım. (Yasemin Yalçın) Birlikte oyun hazırladık. Sınıf arkadaşı değil ama okul arkadaşıydık. Öncelikle arkadaştık sohbet ediyorduk, 'oyun hazırladın mı?' falan derken beraber çalıştık, provalar başladı birbirimizin farklı yönlerini tanıdık ve ilişkimiz başladı. İlk ben açıldım…Ben hep hayranım eşime ilk günkü gibi aşığım dersem yalan olur. Çünkü şu an daha fazla aşığım.
Kayseri’ye turneye gitmiştik, biz Yasemin Hanım’la oyun provası yaparken arkadaşlar da pastırmayla pasta yapmışlar ‘üfleyin falan’ dediler… ‘Size yaptık’ öyle başladı ilişkimiz.Benim bir markam var o da Yasemin Yalçın ben hep onun yanında lojistik oldum. Yönetmen koltuğundayım, senaryo yazıyorum, her işe bakıyorum. Ben ona yardımcı oluyorum. Ben eşime sahnede uzun uzun hayranlıkla bakıp dalıyorum, çok iyi oyuncu.Türkiye’de mizah çok değişti. İnsanlar bir algı oluşturdu, bunu yapanlar bizim meslektaşlarımız. Bir şey yaptıkları zaman sizden önce kendileri gülüyor.Ben böyle olsun istemiyorum. Kendi yaptığımız espriye kendimiz güldük, seyirciyi şartladık böyle bir algı oluşturduk.
Biz 12 yıldır tiyatro yapmadık, ama bu süreyi boş geçirmedik belki ekran önünde değildik ama yine üretimimiz devam etti.Bu arada hayatı da yakaladık. Gezdik, uzun yollara çıktık. Çiftliğimiz var. Ektik, biçtik… Çobanlık yaptık, koyun bekledik. Atlarımızla diğer hayvanlarımızla ilgilendik.
Ben çiftliğe gittiğimiz zaman koyun güdüyorum. Keyif alıyorum. Ekip, biçiyorum… Çok güzel kuru fasulyem var. Yetiştiriyorum organik, eşe dosta dağıtıyoruz.Geçen bana dediler ki ’12 yıl sonra tiyatroya dönüyorsunuz, ne hissediyorsunuz?’ ağzımdan ‘baba ocağına dönmek gibi bir şey’ çıktı. Sonra düşündüm yanlış mı yaptım diye, Baba ocağı, asker ocağı, tiyatro da benim için bir ocak gerçekten.Ben tiyatroda her şeyi yaptım. Müşfik Kenter’in ayakkabısını da boyadım, etrafı süpürdüm, asistanlık yaptım çok şey öğrendim… Müşfik Kenter’den de eşi Yıldız Kenter’den de çok ama çok şey öğrendim.Onlarla nefes alıp geliştim. Müşfik Kenter de Yıldız Kenter de benim için bir idoldür. Müşfik Kenter benim babam gibiydi onun hakkını ödeyemem. Yıldız Hanım’a da Allah'tan uzun ömürler diliyorum.Hayatımın aşkıyla konservatuvarda tanıştım. (Yasemin Yalçın) Birlikte oyun hazırladık. Sınıf arkadaşı değil ama okul arkadaşıydık. Öncelikle arkadaştık sohbet ediyorduk, 'oyun hazırladın mı?' falan derken beraber çalıştık, provalar başladı birbirimizin farklı yönlerini tanıdık ve ilişkimiz başladı. İlk ben açıldım…Ben hep hayranım eşime ilk günkü gibi aşığım dersem yalan olur. Çünkü şu an daha fazla aşığım.
Kayseri’ye turneye gitmiştik, biz Yasemin Hanım’la oyun provası yaparken arkadaşlar da pastırmayla pasta yapmışlar ‘üfleyin falan’ dediler… ‘Size yaptık’ öyle başladı ilişkimiz.Benim bir markam var o da Yasemin Yalçın ben hep onun yanında lojistik oldum. Yönetmen koltuğundayım, senaryo yazıyorum, her işe bakıyorum. Ben ona yardımcı oluyorum. Ben eşime sahnede uzun uzun hayranlıkla bakıp dalıyorum, çok iyi oyuncu.Türkiye’de mizah çok değişti. İnsanlar bir algı oluşturdu, bunu yapanlar bizim meslektaşlarımız. Bir şey yaptıkları zaman sizden önce kendileri gülüyor.Ben böyle olsun istemiyorum. Kendi yaptığımız espriye kendimiz güldük, seyirciyi şartladık böyle bir algı oluşturduk.
