Serdar Turgut’un 24 Ekim 2009 Cumartesi günü Akþam Gazetesi’nde yayýmlanan köþe yazýsýna Rojin’in cevabý
Türkiye, demokratik açýlým olarak isimlendirilen bir süreçte geleceðini en çok tehdit eden, insanlara en çok acý veren sorunuyla yüzleþiyor ve kalýcý çözüm yollarý arýyor.
Bu süreç Türkler açýsýndan da Kürtler açýsýndan da gel gitlerle, tuzaklarla dolu. Yaralar çok derin, kýrgýnlýklar çok taze, öfkeler çok taþkýn.
Ancak umudumuz o ki duygularýmýzý biraz kontrol edebilirsek, þu geçirdiðimiz çakýl taþlý yolu devrilmeden, savrulmadan, birbirimizi hýrpalamadan atlatabilirsek önümüz çok açýk.
Aydýnlar, yazarlar, entelektüeller, sanatçýlar yani toplumun ortalamasýndan boyu daha uzun olanlar, gözü daha keskin olanlar, tepenin arkasýný daha iyi görenler için aydýnlýklarýný, entelektüelliklerini gösterme günü iþte tam da bugündür.
Ne yazýkki; gazete köþelerinin bazý efendileri kalemlerini yaralara tuz basmak, ateþe körükle gitmek, yumruklarýn biraz daha sýkýlmasýný saðlamak için oynatýyorlar.
Ýþte bu yazýlardan biri 24 Ekim 2009 Cumartesi günü Akþam Gazetesinde Serdar Turgut tarafýndan kaleme alýnmýþtýr. ‘PKK Teröristi Olmadýðýma Piþmaným’ baþlýklý yazýda devletin silah býrakmalarý cazip hale getirecek önlemleriyle dalga geçilmekte, sürecin suhuletle aþýlmasý yerine yeni gençlerin ölmesine yol açacak bir uçuruma sürüklenilmesine davetiye çýkarýlmaktadýr.
Serdar Turgut, bu çirkin amaç için adýmý da ayný çirkinlikte kullanmýþtýr. ‘Daða kaldýrmak’, ‘seks kölesi yapmak’ gibi aðzý salyalý erkek edebiyatýnýn en ucube cümlelerine fütürsuzca kullanmaya cesaret etmesinin nedeni benim Kürt olmam mý hele de kadýn olmam mýdýr?
Ben sanat hayatýmda nereye geldiysem annemin hayýr dularýndan baþka kimseden destek almadan ve kimseye taviz vermeden geldim. Þimdi de adýmýn ve kiþiliðimin; onbinlerce satan bir gazetenin tanýnmýþ bir yazarýnýn yazýsýna malzeme yapmasýna asla izin vermeyeceðimi, yasal yollarý sonuna kadar kullanacaðýmý kamuoyuna saygýyla duyururum.
Mizah güldürmeli, iðrendirmemeli.
Namlunun ucuna gül degil gülle koymak isteyen anlayýþ bölücüdür.
ROJÝN
SERDAR TURGUT'UN YAZISI:
TERÖRÝST OLMALIYDIM
Benim hayatýmda da her makul Türk gencinin mutlaka karþý karþýya kaldýðý ikilemle yüzleþme zamaný gelmiþti. Terörist olmalýydým bu netti ama ‘Ya silahlanýp daða çýkacaktým ya da silahýmla þehirde kalacaktým’…
GÖ…N YÝYORSA DAÐA ÇIK
Terörist olma kararýný verme aþamasý kolaydý. Bu neredeyse milli bir gelenekti ama terörü memleketin hangi alanýnda yapacaðým kararýný vermek zordu. Ailem bile ikiye bölünmüþtü. Annem ‘Þehirde terör yap. Arada eve uðrar, duþ alýrsýn. Sana sevdiðin çöreklerden yaparým’ diyordu. Babam rakýsýný içtikten sonra ‘Gö..n yiyorsa daða çýk’ diyerek beni provoke ediyordu. Halalarým ise ‘Bizim haspa terörist olacakmýþ zaar’ diye konuþarak beni küçümsüyorlardý.
TERÖRÜ ÞEHÝRDE YAPMAYA KARAR VERDÝM
Her iki kararý da destekleyebileceðim çok seçkin kitaplar satýlýyordu kitapçýlarda. ‘Teröristin el kitabý’ bile necip Türk gençliðinin okuyup bilgilenmesi için bulunabiliyordu. Ben Marksist, Leninist ‘Ve hatta’ Maoist olduðumdan daða tam çýkmasam, kendilerinden pek de hoþlanmasam da köylüler ile birlikte ihtilal yapmak için en azýndan düz ovaya çýkabilirdim. Ama serde þehirlilik var ne de olsa. Bu yüzden her Türk gencinin bir yaþýna geldiðinde tabii hakký olan terörü þehirde kalarak yapmaya karar verdim.
ÖCALAN KADAR BEN DE KÜRT SAYILIRIM
Þimdi anlýyorum ki; bu kararým çok yanlýþmýþ. Keþke o dönemde yeni oluþmaya baþlayan nüve halindeki PKK’ya katýlsaymýþým. Öcalan yandaki üniversitede okuyordu. Zaten o ne kadar Kürtse ben de o kadar Kürt sayýlabilirdim. O da Kürtçe bilmiyor ben de… Katýldýðým takdirde örgütte bir kültür þoku yaþamam da mümkün deðildi.
DAÐDA GÜL GÝBÝ YAÞARDIM
Çýkardým daða, gül gibi yaþardým. ‘Sen dað koþullarýna adapte olamazsýn’ diyenlere ise sadece þunu söyleyeceðim: Ýstanbul’da yaþama koþullarýna adapte olabildeysem bu dünyadaki her türlü daðda da yaþayabilirim ben.
DAÐDAN ÝNÝP BÝR KAÇ TÜRK ÖLDÜREBÝLÝRDÝM
Ýstanbul’da gündelik yaþamýmýzda karþýlaþtýðýmýz rutin dað adamlarýnýn gerçek dað adamlarýndan daha medeni olduklarýný söylemek de pek mümkün deðil. Ýstanbul’a alýþýk her insan PKK militanlarýnýn dað koþullarýna pek de kolay alýþýr. Hatta Ýstanbul’dan sonra PKK dað kamplarýndaki koþullar insana lüks bile gelebilir. Tüm bu senaryoda bir tek detay kalýyor ortada. PKK’lý olarak daða çýkabilir, arada bir daðdan inip birkaç Türk öldürebilirdim. No problem. Bu benim için bir sorun yaratmazdý. PKK’nýn basýn hücresinde militan olarak yer alýrdým, olur biterdi iþ. Caným sýkýlýnca arada bir daðdan inip yayýn yönetmeni öldürürüm, her þey yoluna giriverirdi. Týkýr týkýr iþlerdi bütün her þey.
ROJÝN’Ý DAÐA KALDIRIVERÝRDÝM
Sonra daðda Öcalan’ýn açýklamalarýyla anladýðým kadarýyla arada bir toplu seks partileri de oluyor. Bunlara da mutlaka militan bir aktiflikle katýlýrdým. Bugüne kadar hoþlandýðým bir PKK’lý bir kadýn henüz görmedim ama olsun. Daðda bulamazsam da bir hücre oluþturup, þehri basýp Rojin’i daða kaldýrýverirdim olur biterdi. Hatta belki Rojin’e evlenme bile teklif edebilirdim. Rojin ile evliliðimin þu andaki evliliðimden daha tehlikeli ve dehþet verici geçmesi de mümkün deðildi.
SEKS KÖLEM YAPTIÐIM ROJÝN’LE YAÞAYACAÐIM
Bütün bunlar son yaþanan bir olay nedeniyle aklýma geldi. Hayatýmý þehirde kalarak nasýl da boþa harcamýþ olduðumu düþündüm. Dövündüm üzüldüm. Yine Milliyet gazetesindeki bir Fikret ‘Don Juan’ Bila haberine göre devlet daðdan inen PKK liderlerine üçüncü bir ülkeye gidip yaþama imkanýný da verecekmiþ. Düþünsenize; yýllarca daðda keyif hayatý süreceðim, daða kaldýrýp seks kölem haline getirdiðim Rojin ile yaþayacaðým, karý dýrdýrýndan sýkýldýðým zaman da þehre inip birkaç yayýn yönetmenini temizleyeceðim. (Ertuðrul Özkök, Ýsmail Küçükkaya ve Sedat Ergin’in yaþam acýlarý çoktan bitmiþ olacaktý).
Tüm bu mükemmel yaþam stilinden sonra daðý terk edip aþaðýya indiðimde devlet bana ‘Hangi ülkede yaþamak istersin?’ diye soracak. ABD’nin New York kentine giderdim tabii ki… Bunlar büyük ihtimalle bana business class bileti de alýr, cebime harcýrah da koyarlardý herhalde.
PKK’LILARIN GÖRDÜÐÜ ANLAYIÞI BEN GÖRMEDÝM
Baþta doðru karar verip PKK’ya katýlsaydým, liderlik kadrosuna muhakkak yükselirdim diye düþünüyorum. Ama lider de olamasaydým zararý yok. Çünkü düz militanlara belki hangi ülkeye gitmek istersin diye sormuyorlar ama daðdan inenlere hiç olmazsa saygý gösteriyorlar. Onlarý herkes seviyor. Beni ise seven yok. Terörist olmadým da ne oldu biliyor musunuz; Ýstanbul’da kalýp yazar oldum da b.k mu oldu? Yine her gün daðdakilerden çok daha vahþi ve barbar olan insanlarla muhatap oluyorum. Devlet bana bir gün bile iyi davranmadý. Beni hiç sevmedi. Bu PKK’lýlarýn adalet sisteminden gördüðü anlayýþý ben hiçbir zaman göremedim.
TÜRK OLMANIN BANA HÝÇBÝR YARARI OLMADI
Anlayacaðýnýz benimki kaçýrýlmýþ fýrsatlarla dolu olan son derece acýklý bir yaþam hikayesi. Türk olmamýn bana hiçbir yararý olamadýðý gibi terörist olmamamýn zararý bile oldu.
.JPG)
