Hanım ile Mustafa Özdemir, Ankara'da 8 yıl önce Yenimahalle Görme Engelliler Okulu'ndaki bilgisayar kursunda tanıştı. Bir süre sonra çift, evlenmeye karar verdi, ancak aileleri buna karşı çıktı. İkili, ailelerini ikna ederek 2012 yılında dünya evine girdi. Ardından 2014 yılında oğulları İsmail Kerem’i, 2016 yılında da kızları Elif Şevval’i kucaklarına alan çiftin iki çocuğu engelsiz dünyaya geldi. Çocuklarını hiç görmeyen çift, onları büyütürken engelleri yıktı.
Baba, Mustafa Özdemir, evlilik dönemlerinin sıkıntılı geçtiğini ancak doğan çocuklarıyla bütün zorlukların üstünden gelmeye başladıklarını ifade ederek, "Evlilik süreci sıkıntılı geçti. Ailelerimiz kabullenemedi. Bu durumu bir şekilde atlattık. Çocuklarımızı hiç görmedik. 12 yıl oldu, gözlerimi kaybedeli. Eşim ise doğuştan görmüyor. Bizde sadece ışık var, görüntü yok. İkinci çocuğumuzda biraz daha tecrübelendik. 5-6 ay annem yanımızda durdu, o yardımcı oldu. İki çocuğumuza da kendimiz baktık. Tabii zor oluyor. Çocuklarımız bizim aynı zamanda gözlerimiz oldu. İsmail Kerem bunun birebir örneği. 1 yaşında yerde bulduğu çöpleri alıp bize getirir verirdi. Terliğimizi bulamadığımız zaman yardımcı olurdu. Şu anda aynısını kardeşi yapıyor. Bir şey gösterecekleri zaman elimizi tutup öyle gösteriyorlar" diye konuştu.
'BİZE REHBER OLUYORLAR'Anne Hanım Özdemir ise doğuştan görme engelli olduğunu belirterek, "Görme engelli yatılı okullarında okudum. 2012 yılında sınavı girip memur oldum. Şu anda çalışıyorum. İsmail kreşte eğitim görüyor, kardeşi Elif ise babasıyla beraber evde. Bizim akşamlarımız renkli geçiyor. Çocuklar hep bizimle birlikte, bir gün bile olsun çocuklarımı başkasına bırakmadım. Hep bizimleler. Biz kendimizi anlatmadan zaten bizi yaşadıkça öğrendiler. O yüzden çocuklarımız şu anda hiç zorlanmıyorlar. Biz bir yere gittiğimizde biliyorlar ki diğer insanlardan farklıyız, yardımcı olmak için harekete geçiyorlar. Özellikle oğlum. Bize rehber oluyor" dedi.
Baba, Mustafa Özdemir, evlilik dönemlerinin sıkıntılı geçtiğini ancak doğan çocuklarıyla bütün zorlukların üstünden gelmeye başladıklarını ifade ederek, "Evlilik süreci sıkıntılı geçti. Ailelerimiz kabullenemedi. Bu durumu bir şekilde atlattık. Çocuklarımızı hiç görmedik. 12 yıl oldu, gözlerimi kaybedeli. Eşim ise doğuştan görmüyor. Bizde sadece ışık var, görüntü yok. İkinci çocuğumuzda biraz daha tecrübelendik. 5-6 ay annem yanımızda durdu, o yardımcı oldu. İki çocuğumuza da kendimiz baktık. Tabii zor oluyor. Çocuklarımız bizim aynı zamanda gözlerimiz oldu. İsmail Kerem bunun birebir örneği. 1 yaşında yerde bulduğu çöpleri alıp bize getirir verirdi. Terliğimizi bulamadığımız zaman yardımcı olurdu. Şu anda aynısını kardeşi yapıyor. Bir şey gösterecekleri zaman elimizi tutup öyle gösteriyorlar" diye konuştu.
'BİZE REHBER OLUYORLAR'Anne Hanım Özdemir ise doğuştan görme engelli olduğunu belirterek, "Görme engelli yatılı okullarında okudum. 2012 yılında sınavı girip memur oldum. Şu anda çalışıyorum. İsmail kreşte eğitim görüyor, kardeşi Elif ise babasıyla beraber evde. Bizim akşamlarımız renkli geçiyor. Çocuklar hep bizimle birlikte, bir gün bile olsun çocuklarımı başkasına bırakmadım. Hep bizimleler. Biz kendimizi anlatmadan zaten bizi yaşadıkça öğrendiler. O yüzden çocuklarımız şu anda hiç zorlanmıyorlar. Biz bir yere gittiğimizde biliyorlar ki diğer insanlardan farklıyız, yardımcı olmak için harekete geçiyorlar. Özellikle oğlum. Bize rehber oluyor" dedi.
