Bağcılar'da yaşayan Yahya Yıldız (76), eşinin ölümünün ardından 23 yıldır zihinsel engelli kızına bakıyor. Yıldız, evde hem anne hem baba olduğu kızına eğitim için gittiği Bağcılar Belediyesi Feyzullah Kıyıklık Engelliler Sarayı'nda da kurs arkadaşlığı da yapıyor. Dikiş-nakış kursuna giden Yıldız, azmi ve güler yüzüyle herkese moral veriyor.Bağcılar Belediyesi Feyzullah Kıyıklık Engelliler Sarayı'ndan her gün bin 500 kişi yararlanırken, kekemelikten müziğe kadar 37 farklı branşta eğitim veriliyor. Zihinsel engelli kızının refakatçiliğini yapan Yıldız, 12 yıldır kızı Songül'le birlikte Engelliler Sarayı'na gidip geliyor. Kızının gelişim sürecine yakından şahitlik eden Yıldız, katıldığı kursta dikiş nakış da öğreniyor.BURASI BİZE İLAÇ GİBİ GELDİSongül'le baba kızdan öte arkadaş olduklarını söyleyen Yıldız, geçmişten bugüne yaşadıklarını şöyle anlattı:
"2000 yılında eşimi kaybettim. O günden bu yana kızımla birlikte yaşıyorum. Kızım zihinsel engelli. Yürümekte ve konuşmakta zorlanıyordu. Kendi başına adım bile atamıyordu. Koluna giriyordum ancak öyle yürüyebiliyordu. 12 yıldır buraya gidip geliyoruz. Burası bize ilaç gibi geldi. Günlerimiz güzel ve verimli geçiyor. Kızımda çok iyi ilerlemeler var. Artık bütün ihtiyacını kendi görebiliyor. Tek başına yürümeyi bırakın artık evde ütü bile yapıyor. Öğretmenlerin samimiyeti ve yakından ilgili olmasaydı bunları başaramazdık. Başta başkanımız Abdullah Özdemir olmak üzere emek veren herkese teşekkür ediyorum. Bize ışık oldular."BANA "TATLICI DEDE" DİYORLAREngelliler Sarayı'nda bir aile gibi olduklarını söyleyen Yıldız, sözlerini şöyle tamamladı:
"Binada yaşı en büyük benim ama ruhu en genç olan da benim. Kızım çanta yapıyor ben de dikiş nakışla ilgileniyorum. Terziye gitmeyi bıraktım söküklerimi kendim dikiyorum. Her günümüz çok güzel geçiyor. Hep beraber eğleniyoruz, öğreniyoruz. Kızıma da diğer engellilere de moral vererek onları hayata motive ediyorum. Bana 'tatlıcı dede' diyorlar. Emekli maaşını aldığım gün onlara tatlı ısmarlıyorum."
DHA
"2000 yılında eşimi kaybettim. O günden bu yana kızımla birlikte yaşıyorum. Kızım zihinsel engelli. Yürümekte ve konuşmakta zorlanıyordu. Kendi başına adım bile atamıyordu. Koluna giriyordum ancak öyle yürüyebiliyordu. 12 yıldır buraya gidip geliyoruz. Burası bize ilaç gibi geldi. Günlerimiz güzel ve verimli geçiyor. Kızımda çok iyi ilerlemeler var. Artık bütün ihtiyacını kendi görebiliyor. Tek başına yürümeyi bırakın artık evde ütü bile yapıyor. Öğretmenlerin samimiyeti ve yakından ilgili olmasaydı bunları başaramazdık. Başta başkanımız Abdullah Özdemir olmak üzere emek veren herkese teşekkür ediyorum. Bize ışık oldular."BANA "TATLICI DEDE" DİYORLAREngelliler Sarayı'nda bir aile gibi olduklarını söyleyen Yıldız, sözlerini şöyle tamamladı:
"Binada yaşı en büyük benim ama ruhu en genç olan da benim. Kızım çanta yapıyor ben de dikiş nakışla ilgileniyorum. Terziye gitmeyi bıraktım söküklerimi kendim dikiyorum. Her günümüz çok güzel geçiyor. Hep beraber eğleniyoruz, öğreniyoruz. Kızıma da diğer engellilere de moral vererek onları hayata motive ediyorum. Bana 'tatlıcı dede' diyorlar. Emekli maaşını aldığım gün onlara tatlı ısmarlıyorum."
DHA
